Powietrzne i morskie siły Stanów Zjednoczonych
rozpoczęły serię ataków na obiekty terrorystyczne...
Lot 103 linii Pan Am uderzył miasto Lockerbie.
Sankcjonował akty terroru Afryce, Europie i na Bliskim Wschodzie.
Agresja Kuwejcie nie może mieć miejsca.
Ta bezlitosna pogoń za terrorem.
Nie będziemy dokonywać rozróżnienia...
USS Cole został zaatakowany podczas tankowania porcie Aden.
To był akt terroryzmu.
To był akt nikczemny i tchórzowski.
Następna samba, którą wam zagramy, to stary, ulubiony klasyk.
Dopóki coś go nie zatrzyma...
Upewniam się, że znów nas nie uderzą.
Ten samolot uderzył World Trade Center.
Tysiące ludzi uciekają.
Musimy być i pozostaniemy czujni kraju i za granicą.
Co ty kurwa robisz? Boże!
Kurwa! Już raz coś przegapiłam.
Nie chcę... nie mogę znów na to pozwolić.
To było dziesięć lat temu.
- Każdy coś wtedy przegapił. - Nie jestem każdym.
poprzednim odcinku Homeland:
Zamachowiec-samobójca omal nie wysadził wiceprezydenta Waldena.
Nagrał taśmę.
Nazywam się Nicholas Brody.
Chcesz śledzić Brody'ego?
Sprzęt do inwigilacji, paru dobrych ludzi.
I Carrie.
Ale przyślę ci kogoś.
Peter Quinn.
Brody ma rano spotkanie CIA i chcemy nim trochę potrząsnąć.
Z twoją pomocą.
Wróciłaś?
pewnym sensie.
Carrie Mathison była CIA.
Odnów znajomość.
Może się to przydać.
Przykro mi, że tyle przeszłaś.
Elektrowstrząsy?
Skąd o tym wiesz?
Było ciężko?
Nie.
Przejrzał mnie.
Nie ma mowy. Idzie do pokoju.
Zachowuje się zupełnie normalnie.
Musimy wkroczyć. Odkrył prawdę o mnie.
Na dziś skończyłaś. Wracaj tu, do cholery.
Co ona robi?
To mi śmierdzi.
Nadal masz jakieś pokręcone teorie na mój temat?
To już nie tylko teorie.
Na ziemię!
Jesteś hańbą dla swego kraju, sierżancie Nicholasie Brody.
Zdrajcą i terrorystą.
Najwyższa pora za to zapłacić.
- David... - Ani słowa.
Co się stało, do cholery?
Myślałem, że to tylko obserwacja.
Bo była, dopóki Carrie nie postanowiła się z nim skonfrontować.
Nie mieliśmy wyjścia. Musieliśmy wkroczyć.
Powiedziała, że Brody ją przejrzał.
- A przejrzał? - Nie.
Możliwe, nie wiem. On też tego nie wie.
Ale wiem, że musimy zmusić Brody'ego, żeby powiedział nam, co wie,
zanim ludzie Nazira zorientują się, że go nie ma.
Zgadzam się.
Myślę, że mamy maksymalnie 24 godziny.
Potem musimy założyć,
że zejdą pod ziemię albo wybiorą nowy cel.
I stracimy największą szansę na powstrzymanie ataku na Amerykę.
To kto z nim porozmawia?
Carrie.
Posrało cię?
Zna Brody'ego najlepiej.
Jest jedyną osobą, która zna go na tyle dobrze.
Podchodzi do tego zbyt emocjonalnie,
lekkomyślnie.
Nie wiem, co ci powiedzieli,
ale Brody mnie przejrzał. Przysięgam.
Nie miałam wyjścia.
Peter się nim zajmie.
David, z całym szacunkiem, ale to błąd.
Możesz już wracać do domu.
Pozwól jej zostać.
Może nam pomóc.
Zapomniała więcej o Brodym i Nazirze,
niż my się kiedykolwiek dowiemy.
Carrie, ale to akcja Petera.
Jasne?
Zacznę interweniować biurze Brody'ego.
Powinnam tam być, Saul.
Masz szczęście, że jesteś budynku.
Zostałeś zatrzymany przez CIA.
Chciałbym ci zadać kilka pytań.
Jestem kongresmenem Stanów Zjednoczonych.
Nie możecie mnie tak sobie porywać i przykuwać
- do jebanej podłogi. - Owszem, możemy.
Dzięki tobie i twoim kolegom z kongresu
mamy wszelkie prawo do zatrzymywania i przesłuchiwania.
Już raz przez to przechodziłem.
Nie jestem tym, za kogo ma mnie Carrie.
Zapytajcie Davida Estesa. On to potwierdzi.
Mówiąc Carrie, masz na myśli Carrie Mathison?
Tak.
A za kogo ona cię ma dokładnie?
Za terrorystę.
A nie jesteś nim?
Nie.
Musisz wiedzieć, że wszystko, co tu powiesz,
zostanie wykorzystane przeciwko tobie sądzie.
Musisz też wiedzieć,
że grozi ci kara śmierci.
- Chcę prawnika. - Życie pełne jest rozczarowań.
Chcę pierdolonego prawnika!
Po schwytaniu 2003 roku
przez okres 5 lat byłeś poddawany ciągłym torturom.
Napisano tu:
"brutalne pobicia, rażenie prądem,
izolacja i jeszcze gorsze rzeczy”.
Póki co wszystko się zgadza?
Ważne, abyśmy byli dokładni.
Dlaczego tortury ustały?
Nikt nie wie, że tu jestem, prawda?
Dlaczego tortury ustały?
Nie wiem.
Kim był Issa?
Issa? Issa był jednym z moich strażników.
Już to mówiłem Carrie.
To on był powodem ustania tortur?
Nie mam pojęcia.
Czy byłeś świadom,
że najmłodszy syn Abu Nazira również nazywał się Issa?
Nie wiedziałem o tym.
Nigdy nie spotkałeś chłopca?
Nie.
Wiedziałeś, że zginął szkole
podczas amerykańskiego nalotu?
Nie wiedziałem.
Wyciąga z Brody'ego wszystkie kłamstwa.
Dobry jest.
swoich zeznaniach twierdziłeś, że nigdy nie spotkałeś Abu Nazira.
Ale załączniki Carrie Mathison wskazują, że było inaczej.
Kłamie.
Dlaczego miałaby to robić?
Bo jej kompletnie odjebało.
Bo ma obsesję na moim punkcie.
Kłamstwem jest też to,
że podczas niewoli przeszedłeś na islam?
Tak.
Wiesz może, dlaczego rano 17 grudnia
Thomas Walker zastrzelił Elizabeth Gaines?
Zakładam, że ma to związek z tym,
że próbował zabić wiceprezydenta.
- I spudłował? - Na to wygląda.
Najlepszy strzelec twojej jednostce?
Zdarza się.
Chcesz znać moją teorię?
Elizabeth Gaines została zabita,
żeby móc wprowadzić procedury Secret Service,
co też się stało.
Zebrano wszystkich razem
w schronie w Departamencie Stanu
bez wcześniejszej kontroli bezpieczeństwa.
27 najważniejszych osób
zamkniętych razem z tobą
i przypiętą do ciebie bombą.
Skąd, do chuja, wziąłbym bombę?
Czyli nie miałeś na sobie bomby?
Nie.
Nie znałeś syna Abu Nazira?
Nie.
I nie spiskowałeś,
aby zabić wiceprezydenta?
Oczywiście, że nie.
Mam tu coś, co powinieneś obejrzeć.
Nazywam się Nicholas Brody.
Jestem sierżantem Korpusu Piechoty Morskiej.
Mam żonę
i dwójkę dzieci,
których kocham.
Zaraz wrócę.
Zanim to obejrzycie,
wiele o mnie przeczytacie.
O tym, co zrobiłem.
Dlatego chciałem się wytłumaczyć.
Żebyście znali prawdę.
19 maja 2003 roku...
w ramach dwuosobowego zespołu snajperów...
służącego w operacji Iraqi Freedom.
Niech to przetrawi.
Ładnie rozegrane.
Te siły sprzedały mnie następnie dowódcy Al-Kaidy.
Po skończeniu nagrania damy mu jeszcze chwilę.
Zero snu.
...gdzie byłem przetrzymywany
ponad 8 lat.
Który hotel?
Nie jestem pewna.
Na jak długo?
Nie wiem.
Rozwodzicie się?
Nie, my...
Dajemy sobie nawzajem odetchnąć.
Co to znaczy?
To znaczy, że próbujemy to wszystko jakoś naprawić.
Co naprawić?
Nasze problemy.
Widzimy się o 17:00.
Dziś wieczór z pizzą.
Czy tata naprawdę wróci?
Wróci.
Skąd wiesz?
Bo wiem, Chris.
Cześć.
Wszystko gra?
Kto mu złamał serce?
Moja mama.
Co mu zrobiła? Wyrzuciła Xboxa?
Nie, wyrzuciła naszego tatę z domu.
Moja robi to raz na miesiąc.
Tata przez tydzień śpi w skrzydle dla gości,
ona zarzeka się, że z nim już skończyła,
a kolejna rzecz, którą widzę
to jak sączą martini i słuchają "My fair lady”.
Mój terapeuta mówi, że to dość powszechne, ale...
Masz terapeutę?
Miałem.
Raz.
Rozmawiałam z Xanderem.
Chłopakiem z sąsiedztwa?
Byłym chłopakiem z sąsiedztwa.
Zabierzesz mnie gdzieś wieczorem?
Jasne.
Co powiesz na film? Tak.
W Dupont Circle grają "Dawno temu w Ameryce” Sergio Leone.
Nie mam pojęcia, kto to taki.
Świetny włoski reżyser
specjalizujący się w pokazywaniu agonii.
Jak to nie odbiera?
Musi odbierać. Jest kongresmenem.
Nie może tak po prostu zniknąć.
A co z żoną?
Też nie odpowiada?
Jezu.
Greg Merriles, mam rację?
- Tak. - Nazywam się David Estes.
Pracuję dla CIA.
Wiem, kim pan jest.
Kongresmen Brody pomaga nam w kwestii bezpieczeństwa narodowego.
Doprawdy?
Ważne jest, aby nikt, z rodziną włącznie,
nie dopytywał się o niego.
Jak długo będzie wam pomagał?
- Kilka dni. - Kilka dni?
Będzie ciężko. Ma napięty grafik.
Spotkania komitetów, wywiady.
Musi być na każde zawołanie wiceprezydenta.
Najbezpieczniej będzie powiedzieć, że choruje na grypę.
Łatwo się teraz rozchorować.
Każdemu, kto będzie pytał, powiedz, że zatrzymał się w Ashford.
Dlaczego miałby się tam zatrzymywać?
Przechodzą z żoną trudniejszy okres.
To akurat prawda.
Tak?
Dlaczego nic nie wiedziałem?
Zapewnij ją, że nic mu nie jest,
że był u niego doktor i wkrótce wydobrzeje.
Dzwoń w razie problemów.
Tu Nicholas Brody.
Zostaw wiadomość.
Brody, to ja.
Oddzwoń.
Posłuchajcie tego.
Brody, to znowu ja.
Oddzwoń, proszę.
Dzieci się martwią.
Ja, szczerze mówiąc, też.
Musimy porozmawiać.
Dzwoniła trzy razy.
Może zaczniemy od początku, co ty na to?
Kim był Issa?
Synem Abu Nazira.
Nie strażnikiem?
- Nie. - Czyli znałeś Issę.
Był twoim uczniem. Uczyłeś go angielskiego.
Tak.
I pokochałeś go jak własnego syna.
Tak.
Zginął w nalocie
zatwierdzonym przez najwyższe szczeble władzy.
Zginął w nalocie
zatwierdzonym przez wiceprezydenta Stanów Zjednoczonych.
Którego nazwałeś zbrodniarzem wojennym.
- Bo nim jest. - Prawda jest taka,
że wróciłeś z Iraku z zamiarem zabicia go.
Tak.
Właśnie dlatego rano 17 grudnia,
mając na sobie pas samobójców,
chciałeś znaleźć się razem z wiceprezydentem
w schronie Departamentu Stanu.
Nie.
Co masz na myśli?
Nie miałem na sobie pasa.
Nagrałem taśmę, to wszystko.
Znów kłamiesz.
Byłem naszprycowany.
Byłem zły.
Ale sam sobie odpowiedz, co się tak naprawdę stało?
Nic.
Nic?
Powiedz to Elizabeth Gaines
i dwóm agentom, którzy stracili życie
na schodach Departamentu Stanu.
Nie miałem z tym nic wspólnego.
Chyba nie sądzisz, że ktoś ci uwierzy
po obejrzeniu tego?
Wierz, w co chcesz.
Żadna bomba nie wybuchła.
Nikogo nie zabiłem.
Nic na mnie nie macie.
Żadnych prawdziwych dowodów.
Naprawdę chcesz to robić?
Co?
To.
Pogrywać sobie.
Ja też mogę zagrać.
Co powie Jessica,
kiedy pokażę jej twoją spowiedź?
Ucieszy się, że tego nie zrobiłem.
Zrozumie,
że byłem przytłoczony tym, co zostało mi wyrządzone,
tym, przez co przeszedłem.
Jest bardzo wyrozumiałą kobietą.
A Dana?
Też jest tak wyrozumiała?
A Chris?
Ile ma teraz lat?
12?
Jak będzie wyglądać reszta ich życia?
Mój tata, dżihadysta.
Zaryzykuję.
Pokaż im to.
Wiemy, że Abu Nazir chce nas zaatakować
w odwecie za bombardowania Izraela na irańskie placówki jądrowe.
Byłeś częścią amerykańskiej komórki terrorystycznej.
Nie byłem.
Kiedy nastąpi atak?
Nie wiem.
Co jest celem?
Nie wiem.
Co jest celem?
Nie wiem.
Czy to odświeża ci pamięć, pierdolony gnoju?
Jezu Chryste!
Kiedy nastąpi atak?
Mów, skurwielu!
Wszystko mi powiesz, Brody.
Odpierdol się ode mnie!
Co z tobą, do chuja?!
To moje przesłuchanie!
Zabierzcie go.
Brody, pierdol się! Pierdol się!
- Powinniśmy iść. - Nigdzie się stąd nie ruszam.
Dam radę, Saul.
Teraz moja kolej.
Na pewno go tu nie ma.
Nie pojawił się od wczoraj.
- Chcę sprawdzić sama. - Oczywiście.
Wczorajsza.
Cześć, Betsy. Jest tam Greg?
Co tam?
Jestem w Ashford. Ani Brody'ego, ani grypy.
Nawet przyniosłam mu rosół.
Nie ma go? Naprawdę? Jesteś pewna?
Tak. Więc gdzie jest?
Nie martw się. Znajdę go.
Tak zrób. I powiedz, żeby do mnie zadzwonił.
Jak widać tu, tu i tutaj, izraelskie odrzutowce
nie były w stanie przeniknąć do głębszych bunkrów.
Irańczycy umocnili dach żelbetonem, a potem pokryli go...
- Ona wie. - Kto mówi?
Greg Merriles.
Jessica Brody truje mi dupę, szukając męża.
Wie, że wciskam jej kit.
Potrzebujemy nieco więcej czasu.
Proszę mi pozwolić porozmawiać z Brodym.
- Jest teraz zajęty. - Zaczekam.
Każę mu oddzwonić.
Kurwa.
Złamałeś mi serce.
Było to dla ciebie łatwe?
Bawiło cię?
Przez ciebie zwątpiłam w swoje zdrowie psychiczne.
Oddałam się pod opiekę zakładu psychiatrycznego.
Straciłam też pracę.
Straciłam swoje miejsce na świecie.
- Straciłam wszystko. - Ja tylko powiedziałem Estesowi prawdę.
- Nękałaś moją rodzinę. - Prawdę? Gówno prawda.
Powiedziałeś mu, że byłeś o włos od rozwalenia go na milion kawałków?
Nie miałem na sobie bomby.
Myślałeś w ogóle o mnie, gdy poszedłeś do Estesa?
Powiedz, że czułeś choć ukłucie żalu,
maleńki okruch poczucia winy.
Powiedziałeś, że mam obsesję na twoim punkcie.
- Naprawdę tak uważasz? - Tak.
Czyli moje uczucia są nieodwzajemnione?
Mów, jestem dużą dziewczynką. Zniosę to.
No dalej, Brody.
Spójrz mi w oczy i powiedz,
że w tym domku w lesie nic nie czułeś.
Przykro mi, że cię zraniłem.
Mało powiedziane.
No to jak? Czułeś cokolwiek?
Na litość boską, Carrie. Pogrywaliśmy ze sobą.
Ja z tobą nie. Przynajmniej nie przez cały czas.
Pamiętam, jak myślałam, że byłam tam, gdzie moje miejsce.
Wiem, co robisz. I to nie zadziała.
Po prostu cieszę się, że znów z tobą rozmawiam.
Chce ci się pić?
Prosimy o wodę.
Ten twój wyskok z nożem, gdy straciłeś panowanie nad sobą...
był tylko przedstawieniem, prawda?
Każdy dobry glina potrzebuje tego złego.
Co ona odpierdala?
Posłuchaj.
Nareszcie sami.
Zdejmę ci to.
- Mogę o coś zapytać? - A mam wybór?
W domku powiedziałeś, że nie masz z kim porozmawiać.
Szukałeś kogoś kiedykolwiek?
Przyjaciela albo terapeutę?
Nie.
Nigdy nie wróciłeś do tej grupy wsparcia?
- Nie. - Dlaczego?
Nie wiem.
Ludzie zawsze pytają mnie o wojnę.
Czy było tak źle, jak wszyscy mówią?
Nigdy nie wiem, co im powiedzieć.
"Mój tłumacz został spalony żywcem i powieszony na moście”?
- Nikt nie uchodzi cało. - Nie.
Nadal masz koszmary?
Czasem bez powodu drżę i nie mogę się opanować.
A co ty mówisz, gdy ludzie pytają cię, jak tam było?
- Możliwie jak najmniej. - A co, jeśli nalegają?
Kłamię.
Opowiadam im historie, które chcą usłyszeć.
To te kłamstwa nas rujnują.
Sądzimy, że ich potrzebujemy, by przetrwać.
Kiedy ostatnio powiedziałeś prawdę?
Jakieś pięć minut temu, gdy powiedziałem, że nie miałem bomby.
- Nigdy nie miałeś jej na sobie? - Nie.
Ale nagrałeś wyznanie samobójcy.
- Komu je dałeś? - Nikomu.
Wyrzuciłem je do śmieci.
A jednak wylądowało w domu przywódcy Hezbollahu w Bejrucie?
Widzisz? Topisz się we własnych kłamstwach.
Dziwię się, że jeszcze się w nich rozeznajesz.
Walden okłamał cały świat o tych jebanych dronach!
Owszem.
Ale ty nie jesteś taki jak on.
- Nie jesteś potworem. - Nie.
Jesteś tego pewny, Brody?
Tak.
Ale jest nim Abu Nazir.
Jego celem są niewinni cywile
i masowe ataki.
Kenia, rok 1998 rok, ruchliwe targowisko.
Madryt, rok 2004, zatłoczony pociąg.
Ostatnia wiosna, dom towarowy w Amsterdamie.
Nie atakuje żołnierzy i wysoko postawionych morderców jak Walden.
Zabija żony i dzieci.
Ludzi jak Dana, Chris i Jessica.
Wiem, że myślisz, że był dla ciebie dobry,
że cię uratował, ale prawda jest taka,
że systematycznie rozkładał cię na kawałki, Brody,
aż nie zostało nic tylko ból.
A gdy ból zelżał, poskładał cię z powrotem w kogoś innego.
Dał ci chłopca, byś go kochał,
a wtedy Walden, inny potwór, odebrał ci go.
Ci dwaj zmienili twoje życie w cierpienie.
Nie ulżyłoby ci, gdybyś przestał kłamać?
Na przykład gdybym ja przestała kłamać,
powiedziałabym: "Brody, chcę, żebyś zostawił żonę i dzieci i był zemną”.
No i powiedziałam to.
I nadal żyję.
To przyjemne uczucie.
Spróbuj.
Jesteś dobrym człowiekiem, Brody.
Jesteś dobry, bo nie zdetonowałeś pasa, który miałeś na sobie.
Prawda?
Nie miałem na sobie pasa.
Postanowiłeś nie zabijać tych ludzi.
Postanowiłeś, że pozwolisz żyć Waldenowi.
Nawet Waldenowi.
Dana zadzwoniła, prawda?
Gdy byłeś z Waldenem w schronie.
Użyła mojej komórki.
Co powiedziała?
Poprosiła, żebym wrócił do domu.
Zgodziłem się.
I wróciłem.
Słysząc głos Dany, zmieniłeś zdanie, prawda?
Poprosiła cię, żebyś wrócił do domu i wróciłeś.
Dlaczego?
Może dlatego, że nagle zrozumiałeś,
że zabicie się i zniszczenie Danie życia
nie przywróci Issy.
Może dlatego, że wiedziałeś, jak bardzo kochasz własne dziecko.
A może po prostu miałeś już dość śmierci.
Do takiego Brody'ego mówię.
Do Brody'ego, który zna różnicę między działaniami wojennymi a terroryzmem.
Takiego Brody'ego poznałam w tym domku w lesie.
I w nim się zakochałam.
Jaki plan ma Abu Nazir?
Nie wiem.
Ale jakiś plan istnieje, prawda?
Aby zaatakować Amerykę?
Tak.
Kto zna ten plan?
Może Roya Hammad. Nie jestem pewny.
Roya Hammad?
Kto dał ci pas szahida?
Krawiec z Gettysburga z Pensylwanii.
Jak się nazywa?
Bassel jakiś tam.
Miałeś kontakt jeszcze z kimś z siatki Nazira?
Był Afzal Hamid.
Al Zahrani, saudyjskim attaché.
I Tom Walker.
Wszyscy nie żyją.
Musisz zadzwonić do żony.
Zapewnij ją, że nic ci nie jest.
Że wrócisz do domu dziś wieczorem.
Kiedy Finn po ciebie przyjedzie?
Za chwilę.
- Podekscytowana? - To tylko randka, mamo.
Cześć, to ja.
Tak tylko dzwonię. Co u ciebie?
Gdzie byłeś?
Szukałem odpowiedzi.
Znalazłeś jakieś?
Tak mi się wydaje.
Jak dzieci?
Tęsknią za ojcem.
Musimy porozmawiać, Brody.
- Wpadnę do domu. - Kiedy?
Dziś wieczorem.
Nie martw się, Jess.
Poradzimy sobie.
- Wasz ojciec wraca do domu. - Na bank.
Ostrożnie.
- Ładnie wyglądasz. - Uczesałam się.
W takim razie wyglądasz pięknie.
Powiedziałaś Xanderowi, że spotykasz się z Finnem?
Tak, powiedziałam.
Stwierdziłam, że inaczej będzie zbyt strasznie.
Lub po prostu złe. Jestem z ciebie dumna.
Jednak umawianie się z synem szefa jest trochę dziwne.
Ani trochę.
No i wiceprezydent Walden nie do końca jest szefem taty.
Są kolegami.
Przykro mi z powodu tego całego zamętu.
Wiem, że twój tata i ja powinniśmy zachowywać się jak dorośli.
Nieważne.
Tata się tam zmienił.
- Coś mu zrobili. - Tak.
Oto i on.
- Dzień dobry, pani Brody. - Cześć, Finn.
- Odstaw ją całą i zdrową. - Tak jest, proszę pani.
Brody, musimy omówić nasze możliwości.
Oto przed czym stoisz...
Głośny proces, po którym następuje długa odsiadka.
Przyniesiesz wstyd i hańbę sobie, Korpus Piechoty Morskiej,
krajowi i swojej rodzinie.
Albo pomożesz nam i to wszystko cię ominie.
Jak mam pomóc?
Wypuścimy cię, jak gdyby nic się nie stało.
Pomożesz nam dowiedzieć się, jaki jest plan Abu Nazira.
- Nie będzie procesu? - Żadnych zarzutów, żadnego procesu.
- A Jess i dzieci? - Nigdy się nie dowiedzą.
Rzucisz politykę i wyjedziesz do jakiegoś odległego miasteczka.
Immunitet?
Nie macie takiej władzy, żeby mi go dać.
Lepiej miej nadzieję, żebyśmy ją mieli.
Nic ci nie jest?
- Zabawmy się. - Zabawmy...
Chcesz się zabawić?
O kurde!
- Szybciej. Szybciej! - Dobra.
- Stój! Finn, stój! - Kurwa!
Musisz zawrócić! Musisz tam wrócić!
Kurwa!
Dana, proszę! Jeśli ktoś się dowie, już po mnie!
Musimy chociaż zadzwonić na pogotowie!
Nie. Mogą namierzyć rozmowę.
Widzisz? Nic jej nie jest, Dana.
Gość wzywa pomoc. Nic więcej nie możemy zrobić.
Finn, prawie kogoś zabiliśmy!
Dana, błagam, spadajmy stąd.
Mój tata jest wiceprezydentem USA.
- Ja pierdolę. - Dobrze.
Jedź.
Zakładam, że rozmawiałeś o mnie z Royą.
To ona zasugerowała, żebym odnowił znajomość.
Dobrze.
Jeśli skomentuje twoją nieobecność,
- powiedz, że byłeś ze mną. - Z tobą?
Powiedz, że nie mogliśmy utrzymać rąk przy sobie.
Romans będzie naszą przykrywką.
Jeśli będę ci potrzebna, zadzwoń i powiedz, że tęsknisz.
Zrobię to samo.
Spotkamy się w moim mieszkaniu.
A tymczasem Waldena wybiorą na prezydenta?
Może przegrać.
Abu Nazir dowie się, że z wami pracuję.
Nie, jeśli będziemy ostrożni.
Wtedy będzie chciał dopaść moją rodzinę.
- To jego sposób działania. - Ochronimy twoją rodzinę.
Ostatni raz, kiedy poszedłem w tango,
był, gdy na studniówkę wybrałaś się nie ze mną, a z Billym Birkbeckiem.
- Miałem 17 lat. - Gdzie twoje auto?
Zostawiłem przed barem w Fairfax. Przyjechałem taksówką.
- Jak grypa? - Greg to zmyślił.
Nie wiń go. Wykonywał tylko swoją robotę.
Chciałbym prosić o zgodę na powrót do domu.
Dobrze.
Ale muszę poznać prawdę, Brody. Taka była umowa.
Jeśli chcesz wrócić, muszę wiedzieć, co się z tobą dzieje.
I bez pieprzenia głupot o Billym Birkbecku.
Koniec z sekretami.
- Czy to może zaczekać do rana? - Nie, nie może.
Pomyślisz, że to nieco zwariowane, Jess.
Pracuję dla CIA.
- CIA? - Tak.
I co robisz?
Pomagam przy sprawach bezpieczeństwa kraju.
- Brody, jeśli to kolejna ściema... - Nie.
Przysięgam na Boga.
To prawda.
Nic więcej nie mogę ci powiedzieć.
I tak już zdradziłem za dużo.
Wcześnie wróciłaś.
- Co się stało? - Nic.
A tobie co się stało?
Cześć, tato.
- Wróciłeś? - Tak, wróciłem.
Dobranoc.
Przetłumaczone przez LingPerfect